← 32 | ← Overview | Exodus | 34 →
Chapter 33
The Command to Leave Sinai
1
Then the LORD said to Moses, “Leave this place, you and the people you brought up out of the land of Egypt, [and go] to the land that I promised to Abraham, Isaac, and Jacob when I said, ‘I will give it to your descendants.’
c. 250 BCE · → chapter · 1
Καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν πορεύου ἀνάβηθι ἐντεῦθεν σὺ καὶ ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τῷ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ λέγων τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν.
𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤅𐤉𐤃𐤁𐤓 𐤀𐤋 𐤌𐤔𐤄 𐤋𐤊 𐤏𐤋𐤄 𐤌𐤆𐤄 𐤀𐤕𐤄 𐤅𐤄𐤏𐤌 𐤀𐤔𐤓 𐤄𐤏𐤋𐤉𐤕 𐤌𐤀𐤓𐤑 𐤌𐤑𐤓𐤉𐤌 𐤀𐤋 𐤄𐤀𐤓𐤑 𐤀𐤔𐤓 𐤍𐤔𐤁𐤏𐤕𐤉 𐤋𐤀𐤁𐤓𐤄𐤌 𐤋𐤉𐤑𐤇𐤒 𐤅𐤋𐤉𐤏𐤒𐤁 𐤋𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤕𐤍𐤍𐤄 𐤋𐤆𐤓𐤏𐤊
יְהוָ֤ה וַיְדַבֵּ֨ר אֶל־ מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ עֲלֵ֣ה מִזֶּ֔ה אַתָּ֣ה וְהָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלִ֖יתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל־ הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר אֶתְּנֶֽנָּה׃ לְזַרְעֲךָ֖ Yah·weh way·ḏab·bêr ’el- mō·šeh lêḵ ‘ă·lêh miz·zeh ’at·tāh wə·hā·‘ām ’ă·šer he·‘ĕ·lî·ṯā mê·’e·reṣ miṣ·rā·yim ’el- hā·’ā·reṣ ’ă·šer niš·ba‘·tî lə·’aḇ·rā·hām lə·yiṣ·ḥāq ū·lə·ya·‘ă·qōḇ lê·mōr ’et·tə·nen·nāh lə·zar·‘ă·ḵā — 1008 CE · → chapter · 1
2
And I will send an angel before you, and I will drive out the Canaanites, Amorites, Hittites, Perizzites, Hivites, and Jebusites.
c. 250 BCE · → chapter · 2
καὶ συναποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, καὶ ἐκβαλεῖς τὸν Ἀμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαἱον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Εὑαῖον καὶ ’Ιεβουσαῖον.
𐤅𐤔𐤋𐤇𐤕𐤉 𐤌𐤋𐤀𐤊 𐤋𐤐𐤍𐤉𐤊 𐤅𐤂𐤓𐤔𐤕𐤉 𐤀𐤕 𐤄𐤊𐤍𐤏𐤍𐤉 𐤄𐤀𐤌𐤓𐤉 𐤅𐤄𐤇𐤕𐤉 𐤅𐤄𐤐𐤓𐤆𐤉 𐤄𐤇𐤅𐤉 𐤅𐤄𐤉𐤁𐤅𐤎𐤉
וְשָׁלַחְתִּ֥י מַלְאָ֑ךְ לְפָנֶ֖יךָ וְגֵֽרַשְׁתִּ֗י אֶת־ הַֽכְּנַעֲנִי֙ הָֽאֱמֹרִ֔י וְהַֽחִתִּי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י הַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃ wə·šā·laḥ·tî mal·’āḵ lə·p̄ā·ne·ḵā wə·ḡê·raš·tî ’eṯ- hak·kə·na·‘ă·nî hā·’ĕ·mō·rî wə·ha·ḥit·tî wə·hap·pə·riz·zî ha·ḥiw·wî wə·hay·ḇū·sî — 1008 CE · → chapter · 2
3
Go up to a land flowing with milk and honey. But I will not go with you, because you are a stiff-necked… people; otherwise, I might destroy you on the way.”
c. 250 BCE · → chapter · 3
καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι· οὐ γὰρ μὴ συναναβῶ μετὰ σοῦ διὰ τὸ λαὸν σκληροτράχηλόν σε εἶναι, ἵνα μὴ ἐξαναλώσω σε ἐν τῇ ὁδῷ.
𐤀𐤋 𐤀𐤓𐤑 𐤆𐤁𐤕 𐤇𐤋𐤁 𐤅𐤃𐤁𐤔 𐤊𐤉 𐤋𐤀 𐤀𐤏𐤋𐤄 𐤁𐤒𐤓𐤁𐤊 𐤊𐤉 𐤀𐤕𐤄 𐤒𐤔𐤄 𐤏𐤓𐤐 𐤏𐤌 𐤐𐤍 𐤀𐤊𐤋𐤊 𐤁𐤃𐤓𐤊
אֶל־ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ כִּי֩ לֹ֨א אֶֽעֱלֶ֜ה בְּקִרְבְּךָ֗ כִּ֤י אַ֔תָּה קְשֵׁה־ עֹ֙רֶף֙ עַם־ פֶּן־ אֲכֶלְךָ֖ בַּדָּֽרֶךְ׃ ’el- ’e·reṣ zā·ḇaṯ ḥā·lāḇ ū·ḏə·ḇāš kî lō ’e·‘ĕ·leh bə·qir·bə·ḵā kî ’at·tāh qə·šêh- ‘ō·rep̄ ‘am- pen- ’ă·ḵel·ḵā bad·dā·reḵ — 1008 CE · → chapter · 3
4
When the people heard this bad news, they went into mourning, and no one put on any of his jewelry…
c. 250 BCE · → chapter · 4
καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο κατεπένθησεν ἐν πενθικοῖς.
𐤄𐤏𐤌 𐤀𐤕 𐤅𐤉𐤔𐤌𐤏 𐤄𐤆𐤄 𐤄𐤓𐤏 𐤄𐤃𐤁𐤓 𐤅𐤉𐤕𐤀𐤁𐤋𐤅 𐤅𐤋𐤀 𐤀𐤉𐤔 𐤔𐤕𐤅 𐤏𐤃𐤉𐤅 𐤏𐤋𐤉𐤅
הָעָ֗ם אֶת־ וַיִּשְׁמַ֣ע הַזֶּ֖ה הָרָ֛ע הַדָּבָ֥ר וַיִּתְאַבָּ֑לוּ וְלֹא־ אִ֥ישׁ שָׁ֛תוּ עֶדְי֖וֹ עָלָֽיו׃ hā·‘ām ’eṯ- way·yiš·ma‘ haz·zeh hā·rā‘ had·dā·ḇār way·yiṯ·’ab·bā·lū wə·lō- ’îš šā·ṯū ‘eḏ·yōw ‘ā·lāw — 1008 CE · → chapter · 4
5
For the LORD had said to Moses, “Tell… the Israelites…, ‘You are a stiff-necked… people. If I should go with you for a single moment, I would destroy you. Now take off your jewelry,… and I will decide what to do with you.’”
c. 250 BCE · → chapter · 5
καὶ εἶπεν κύριος τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ Ὑμεῖς λαὸς σκληροτράχηλος· ὁρᾶτε μὴ πληγὴν ἄλλην ἐπάξω ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσω ὑμᾶς· νῦν οὖν ἀφέλεσθε τὰς στολὰς τῶν δοξῶν ὑμῶν καὶ τὸν κόσμον, καὶ δείξω σοι ἃ ποιήσω σοι.
𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋 𐤌𐤔𐤄 𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋 𐤁𐤍𐤉 𐤉𐤔𐤓𐤀𐤋 𐤀𐤕𐤌 𐤒𐤔𐤄 𐤏𐤓𐤐 𐤏𐤌 𐤀𐤏𐤋𐤄 𐤁𐤒𐤓𐤁𐤊 𐤀𐤇𐤃 𐤓𐤂𐤏 𐤅𐤊𐤋𐤉𐤕𐤉𐤊 𐤅𐤏𐤕𐤄 𐤄𐤅𐤓𐤃 𐤏𐤃𐤉𐤊 𐤌𐤏𐤋𐤉𐤊 𐤅𐤀𐤃𐤏𐤄 𐤌𐤄 𐤀𐤏𐤔𐤄 𐤋𐤊
יְהוָ֜ה וַיֹּ֨אמֶר אֶל־ מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֤ר אֶל־ בְּנֵֽי־ יִשְׂרָאֵל֙ אַתֶּ֣ם קְשֵׁה־ עֹ֔רֶף עַם־ אֶֽעֱלֶ֥ה בְקִרְבְּךָ֖ אֶחָ֛ד רֶ֧גַע וְכִלִּיתִ֑יךָ וְעַתָּ֗ה הוֹרֵ֤ד עֶדְיְךָ֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְאֵדְעָ֖ה מָ֥ה אֶֽעֱשֶׂה־ לָּֽךְ׃ Yah·weh way·yō·mer ’el- mō·šeh ’ĕ·mōr ’el- bə·nê- yiś·rā·’êl ’at·tem qə·šêh- ‘ō·rep̄ ‘am- ’e·‘ĕ·leh ḇə·qir·bə·ḵā ’e·ḥāḏ re·ḡa‘ wə·ḵil·lî·ṯî·ḵā wə·‘at·tāh hō·w·rêḏ ‘eḏ·yə·ḵā mê·‘ā·le·ḵā wə·’ê·ḏə·‘āh māh ’e·‘ĕ·śeh- lāḵ — 1008 CE · → chapter · 5
6
So the Israelites… stripped themselves of their jewelry from Mount Horeb [onward].
c. 250 BCE · → chapter · 6
καὶ περιείλαντο οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸν κόσμον αὐτῶν καὶ τὴν περιστολὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ Χωρήβ.
𐤁𐤍𐤉 𐤉𐤔𐤓𐤀𐤋 𐤀𐤕 𐤅𐤉𐤕𐤍𐤑𐤋𐤅 𐤏𐤃𐤉𐤌 𐤌𐤄𐤓 𐤇𐤅𐤓𐤁
בְנֵֽי־ יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־ וַיִּֽתְנַצְּל֧וּ עֶדְיָ֖ם מֵהַ֥ר חוֹרֵֽב׃ ḇə·nê- yiś·rā·’êl ’eṯ- way·yiṯ·naṣ·ṣə·lū ‘eḏ·yām mê·har ḥō·w·rêḇ — 1008 CE · → chapter · 6
The Tent of Meeting
7
Now Moses used to take the tent and pitch it… at a distance outside the camp. He called it the Tent of Meeting, and anyone inquiring of the LORD would go to the Tent of Meeting outside the camp.
c. 250 BCE · → chapter · 7
καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἔπηξεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, μακρὰν ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐκλήθη σκηνὴ μαρτυρίου· καὶ ἐγένετο, πδς ὁ ζητῶν Κῦρον ἐξεπορεύετο εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἵξω τῆς παρεμβολῆς.
𐤅𐤌𐤔𐤄 𐤉𐤒𐤇 𐤀𐤕 𐤄𐤀𐤄𐤋 𐤅𐤍𐤈𐤄 𐤋𐤅 𐤌𐤇𐤅𐤑 𐤋𐤌𐤇𐤍𐤄 𐤄𐤓𐤇𐤒 𐤌𐤍 𐤄𐤌𐤇𐤍𐤄 𐤅𐤒𐤓𐤀 𐤋𐤅 𐤀𐤄𐤋 𐤌𐤅𐤏𐤃 𐤅𐤄𐤉𐤄 𐤊𐤋 𐤌𐤁𐤒𐤔 𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤉𐤑𐤀 𐤀𐤋 𐤀𐤄𐤋 𐤌𐤅𐤏𐤃 𐤀𐤔𐤓 𐤌𐤇𐤅𐤑 𐤋𐤌𐤇𐤍𐤄
וּמֹשֶׁה֩ יִקַּ֨ח אֶת־ הָאֹ֜הֶל וְנָֽטָה־ ל֣וֹ׀ מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֗ה הַרְחֵק֙ מִן־ הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְקָ֥רָא ל֖וֹ אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְהָיָה֙ כָּל־ מְבַקֵּ֣שׁ יְהוָ֔ה יֵצֵא֙ אֶל־ אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד אֲשֶׁ֖ר מִח֥וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃ ū·mō·šeh yiq·qaḥ ’eṯ- hā·’ō·hel wə·nā·ṭāh- lōw mi·ḥūṣ lam·ma·ḥă·neh har·ḥêq min- ham·ma·ḥă·neh wə·qā·rā lōw ’ō·hel mō·w·‘êḏ wə·hā·yāh kāl- mə·ḇaq·qêš Yah·weh yê·ṣê ’el- ’ō·hel mō·w·‘êḏ ’ă·šer mi·ḥūṣ lam·ma·ḥă·neh — 1008 CE · → chapter · 7
8
Then, whenever Moses went out to the tent, all the people… would stand at the entrances to their [own] tents and watch… Moses until he entered the tent.
c. 250 BCE · → chapter · 8
ἡνίκα δ’ ἄν εἰσεπορεύετο εἰς τὴν σκηνὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, ἱστήκει πᾶς ὁ λαὸς σκοπεύοντες ἕκαστος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ· καὶ κατενοοῦσαν ἀπιόντος Mωσῆ ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν σκηνήν.
𐤅𐤄𐤉𐤄 𐤌𐤔𐤄 𐤊𐤑𐤀𐤕 𐤀𐤋 𐤄𐤀𐤄𐤋 𐤊𐤋 𐤄𐤏𐤌 𐤅𐤍𐤑𐤁𐤅 𐤉𐤒𐤅𐤌𐤅 𐤀𐤉𐤔 𐤐𐤕𐤇 𐤀𐤄𐤋𐤅 𐤅𐤄𐤁𐤉𐤈𐤅 𐤀𐤇𐤓𐤉 𐤌𐤔𐤄 𐤏𐤃 𐤁𐤀𐤅 𐤄𐤀𐤄𐤋𐤄
וְהָיָ֗ה מֹשֶׁה֙ כְּצֵ֤את אֶל־ הָאֹ֔הֶל כָּל־ הָעָ֔ם וְנִ֨צְּב֔וּ יָק֙וּמוּ֙ אִ֖ישׁ פֶּ֣תַח אָהֳל֑וֹ וְהִבִּ֙יטוּ֙ אַחֲרֵ֣י מֹשֶׁ֔ה עַד־ בֹּא֖וֹ הָאֹֽהֱלָה׃ wə·hā·yāh mō·šeh kə·ṣêṯ ’el- hā·’ō·hel kāl- hā·‘ām wə·niṣ·ṣə·ḇū yā·qū·mū ’îš pe·ṯaḥ ’ā·ho·lōw wə·hib·bî·ṭū ’a·ḥă·rê mō·šeh ‘aḏ- bō·’ōw hā·’ō·hĕ·lāh — 1008 CE · → chapter · 8
9
As Moses entered the tent, the pillar of cloud would come down and remain at the entrance -, and the LORD would speak with Moses.
c. 250 BCE · → chapter · 9
ὡς δ’ ἄν εἰσῆλθεν Μωσῆς εἰς τὴν σκηνήν, κατέβαινεν ὁ στύλος τῆς νεφέλης καὶ ἵστατο ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, καὶ ἐλάλει Μωσῇ·
𐤅𐤄𐤉𐤄 𐤌𐤔𐤄 𐤊𐤁𐤀 𐤄𐤀𐤄𐤋𐤄 𐤏𐤌𐤅𐤃 𐤄𐤏𐤍𐤍 𐤉𐤓𐤃 𐤅𐤏𐤌𐤃 𐤐𐤕𐤇 𐤄𐤀𐤄𐤋 𐤅𐤃𐤁𐤓 𐤏𐤌 𐤌𐤔𐤄
וְהָיָ֗ה מֹשֶׁה֙ כְּבֹ֤א הָאֹ֔הֱלָה עַמּ֣וּד הֶֽעָנָ֔ן יֵרֵד֙ וְעָמַ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְדִבֶּ֖ר עִם־ מֹשֶֽׁה׃ wə·hā·yāh mō·šeh kə·ḇō hā·’ō·hĕ·lāh ‘am·mūḏ he·‘ā·nān yê·rêḏ wə·‘ā·maḏ pe·ṯaḥ hā·’ō·hel wə·ḏib·ber ‘im- mō·šeh — 1008 CE · → chapter · 9
10
When all the people saw the pillar of cloud standing at the entrance to the tent, they… would stand up and worship, each one at the entrance to his [own] tent.
c. 250 BCE · → chapter · 10
καὶ ἑώρα πᾶς ὁ λαὸς τὸν στύλον τῆς νεφέλης ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς· καὶ στάντες πᾶς ὁ λαὸς προσεκύνησαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ.
𐤊𐤋 𐤄𐤏𐤌 𐤀𐤕 𐤅𐤓𐤀𐤄 𐤏𐤌𐤅𐤃 𐤄𐤏𐤍𐤍 𐤏𐤌𐤃 𐤐𐤕𐤇 𐤄𐤀𐤄𐤋 𐤊𐤋 𐤄𐤏𐤌 𐤅𐤒𐤌 𐤅𐤄𐤔𐤕𐤇𐤅𐤅 𐤀𐤉𐤔 𐤐𐤕𐤇 𐤀𐤄𐤋𐤅
כָל־ הָעָם֙ אֶת־ וְרָאָ֤ה עַמּ֣וּד הֶֽעָנָ֔ן עֹמֵ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל כָּל־ הָעָם֙ וְקָ֤ם וְהִֽשְׁתַּחֲוּ֔וּ אִ֖ישׁ פֶּ֥תַח אָהֳלֽוֹ׃ ḵāl hā·‘ām ’eṯ- wə·rā·’āh ‘am·mūḏ he·‘ā·nān ‘ō·mêḏ pe·ṯaḥ hā·’ō·hel kāl- hā·‘ām wə·qām wə·hiš·ta·ḥăw·wū ’îš pe·ṯaḥ ’ā·ho·lōw — 1008 CE · → chapter · 10
11
Thus the LORD would speak to Moses face to face, as a man speaks to his friend. Then Moses would return to the camp, but his young assistant Joshua son of Nun would not leave vvv the tent.
c. 250 BCE · → chapter · 11
καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν, ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον· καὶ ἀπελύετο εἰς τὴν παρεμβολήν· ὁ δὲ θεράπων Ἰησοῦς υἱὸς Ναυὴ νέος οὐκ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς σκηνῆς.
𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤅𐤃𐤁𐤓 𐤀𐤋 𐤌𐤔𐤄 𐤐𐤍𐤉𐤌 𐤀𐤋 𐤐𐤍𐤉𐤌 𐤊𐤀𐤔𐤓 𐤀𐤉𐤔 𐤉𐤃𐤁𐤓 𐤀𐤋 𐤓𐤏𐤄𐤅 𐤅𐤔𐤁 𐤀𐤋 𐤄𐤌𐤇𐤍𐤄 𐤍𐤏𐤓 𐤅𐤌𐤔𐤓𐤕𐤅 𐤉𐤄𐤅𐤔𐤏 𐤁𐤍 𐤍𐤅𐤍 𐤋𐤀 𐤉𐤌𐤉𐤔 𐤌𐤕𐤅𐤊 𐤄𐤀𐤄𐤋𐤎
יְהוָ֤ה וְדִבֶּ֨ר אֶל־ מֹשֶׁה֙ פָּנִ֣ים אֶל־ פָּנִ֔ים כַּאֲשֶׁ֛ר אִ֖ישׁ יְדַבֵּ֥ר אֶל־ רֵעֵ֑הוּ וְשָׁב֙ אֶל־ הַֽמַּחֲנֶ֔ה נַ֔עַר וּמְשָׁ֨רְת֜וֹ יְהוֹשֻׁ֤עַ בִּן־ נוּן֙ לֹ֥א יָמִ֖ישׁ מִתּ֥וֹךְ הָאֹֽהֶל׃ס Yah·weh wə·ḏib·ber ’el- mō·šeh pā·nîm ’el- pā·nîm ka·’ă·šer ’îš yə·ḏab·bêr ’el- rê·‘ê·hū wə·šāḇ ’el- ham·ma·ḥă·neh na·‘ar ū·mə·šā·rə·ṯōw yə·hō·wō·šu·a‘ bin- nūn lō yā·mîš mit·tō·wḵ hā·’ō·hel — 1008 CE · → chapter · 11
The Promise of God’s Presence
12
Then Moses said to the LORD, “Look, You have been telling me,… ‘Lead this people up,’ but You have not let me know whom You will send with me. Yet You have said, ‘I know you by name, and you have found favor in My sight.’
c. 250 BCE · → chapter · 12
Καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς Ἴδου σύ μοι λέγεις Ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον· σὺ δὲ οὐκ ἐδήλωσάς μοι ὃν συναποσταλεῖς μετ’ ἐμοῦ· σὺ δέ μοι εἶπας Οἶδα σε παρὰ πάντας, καὶ χάριν ἔχεις παρ’ ἐμοί.
𐤌𐤔𐤄 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋 𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤓𐤀𐤄 𐤀𐤕𐤄 𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋𐤉 𐤄𐤏𐤋 𐤄𐤆𐤄 𐤄𐤏𐤌 𐤀𐤕 𐤅𐤀𐤕𐤄 𐤋𐤀 𐤄𐤅𐤃𐤏𐤕𐤍𐤉 𐤀𐤕 𐤀𐤔𐤓 𐤕𐤔𐤋𐤇 𐤏𐤌𐤉 𐤅𐤀𐤕𐤄 𐤀𐤌𐤓𐤕 𐤉𐤃𐤏𐤕𐤉𐤊 𐤁𐤔𐤌 𐤅𐤂𐤌 𐤌𐤑𐤀𐤕 𐤇𐤍 𐤁𐤏𐤉𐤍𐤉
מֹשֶׁ֜ה וַיֹּ֨אמֶר אֶל־ יְהוָ֗ה רְ֠אֵה אַתָּ֞ה אֹמֵ֤ר אֵלַי֙ הַ֚עַל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם אֶת־ וְאַתָּה֙ לֹ֣א הֽוֹדַעְתַּ֔נִי אֵ֥ת אֲשֶׁר־ תִּשְׁלַ֖ח עִמִּ֑י וְאַתָּ֤ה אָמַ֙רְתָּ֙ יְדַעְתִּ֣יךָֽ בְשֵׁ֔ם וְגַם־ מָצָ֥אתָ חֵ֖ן בְּעֵינָֽי׃ mō·šeh way·yō·mer ’el- Yah·weh rə·’êh ’at·tāh ’ō·mêr ’ê·lay ha·‘al haz·zeh hā·‘ām ’eṯ- wə·’at·tāh lō hō·w·ḏa‘·ta·nî ’êṯ ’ă·šer- tiš·laḥ ‘im·mî wə·’at·tāh ’ā·mar·tā yə·ḏa‘·tî·ḵā ḇə·šêm wə·ḡam- mā·ṣā·ṯā ḥên bə·‘ê·nāy — 1008 CE · → chapter · 12
13
Now if indeed I have found favor in Your sight, please let me know Your ways, that I may know You… and find favor in Your sight. Remember that this nation is Your people.”
c. 250 BCE · → chapter · 13
εἰ οὖν εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν· γνωστῶς ἴδω σε, ὅπως ἄν ὦ χάριν ἐναντίον σου, καὶ ἵνα γνῶ ὅτι λαός σου τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο.
𐤅𐤏𐤕𐤄 𐤀𐤌 𐤍𐤀 𐤌𐤑𐤀𐤕𐤉 𐤇𐤍 𐤁𐤏𐤉𐤍𐤉𐤊 𐤍𐤀 𐤄𐤅𐤃𐤏𐤍𐤉 𐤀𐤕 𐤃𐤓𐤊𐤊 𐤅𐤀𐤃𐤏𐤊 𐤋𐤌𐤏𐤍 𐤀𐤌𐤑𐤀 𐤇𐤍 𐤁𐤏𐤉𐤍𐤉𐤊 𐤅𐤓𐤀𐤄 𐤊𐤉 𐤄𐤆𐤄 𐤄𐤂𐤅𐤉 𐤏𐤌𐤊
וְעַתָּ֡ה אִם־ נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֜ן בְּעֵינֶ֗יךָ נָא֙ הוֹדִעֵ֤נִי אֶת־ דְּרָכֶ֔ךָ וְאֵדָ֣עֲךָ֔ לְמַ֥עַן אֶמְצָא־ חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וּרְאֵ֕ה כִּ֥י הַזֶּֽה׃ הַגּ֥וֹי עַמְּךָ֖ wə·‘at·tāh ’im- nā mā·ṣā·ṯî ḥên bə·‘ê·ne·ḵā nā hō·w·ḏi·‘ê·nî ’eṯ- də·rā·ḵe·ḵā wə·’ê·ḏā·‘ă·ḵā lə·ma·‘an ’em·ṣā- ḥên bə·‘ê·ne·ḵā ū·rə·’êh kî haz·zeh hag·gō·w ‘am·mə·ḵā — 1008 CE · → chapter · 13
14
And [the LORD] answered, “My Presence will go [with you], and I will give you rest
c. 250 BCE · → chapter · 14
καὶ λέγει Αὐτὸς προπορεύσομαί σου καὶ καταπαύσω σε.
𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤐𐤍𐤉 𐤉𐤋𐤊𐤅 𐤅𐤄𐤍𐤇𐤕𐤉 𐤋𐤊
וַיֹּאמַ֑ר פָּנַ֥י יֵלֵ֖כוּ וַהֲנִחֹ֥תִי לָֽךְ׃ way·yō·mar pā·nay yê·lê·ḵū wa·hă·ni·ḥō·ṯî lāḵ — 1008 CE · → chapter · 14
15
“If Your Presence does not go [with us],” Moses replied “do not lead us up from here.
c. 250 BCE · → chapter · 15
καὶ λέγει πρὸς αὐτόν Εἰ μὴ αὐτὸς σὺ πορεύῃ, μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν.
𐤀𐤌 𐤐𐤍𐤉𐤊 𐤀𐤉𐤍 𐤄𐤋𐤊𐤉𐤌 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋𐤉𐤅 𐤀𐤋 𐤕𐤏𐤋𐤍𐤅 𐤌𐤆𐤄
אִם־ פָּנֶ֙יךָ֙ אֵ֤ין הֹלְכִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑יו אַֽל־ תַּעֲלֵ֖נוּ מִזֶּֽה׃ ’im- pā·ne·ḵā ’ên hō·lə·ḵîm way·yō·mer ’ê·lāw ’al- ta·‘ă·lê·nū miz·zeh — 1008 CE · → chapter · 15
16
For how then can it be known… that Your people and I have found favor in Your sight, unless You go with us? [How else will] we… be distinguished from all the other people on the face of the earth?”
c. 250 BCE · → chapter · 16
καὶ πῶς γνωστὸν ἔσται ἀληθῶς ὅτι εὕρηκα χάριν παρὰ σοί, ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου, ἀλλ’ ἢ συμπορευομένου σου μεθ’ ἡμῶν; καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου παρὰ πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐστίν.
𐤅𐤁𐤌𐤄 𐤉𐤅𐤃𐤏 𐤀𐤐𐤅𐤀 𐤊𐤉 𐤅𐤏𐤌𐤊 𐤀𐤍𐤉 𐤌𐤑𐤀𐤕𐤉 𐤇𐤍 𐤁𐤏𐤉𐤍𐤉𐤊 𐤄𐤋𐤅𐤀 𐤁𐤋𐤊𐤕𐤊 𐤏𐤌𐤍𐤅 𐤀𐤍𐤉 𐤅𐤏𐤌𐤊 𐤅𐤍𐤐𐤋𐤉𐤍𐤅 𐤌𐤊𐤋 𐤄𐤏𐤌 𐤀𐤔𐤓 𐤏𐤋 𐤐𐤍𐤉 𐤄𐤀𐤃𐤌𐤄𐤐
וּבַמֶּ֣ה׀ יִוָּדַ֣ע אֵפ֗וֹא כִּֽי־ וְעַמֶּ֔ךָ אֲנִ֣י מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ הֲל֖וֹא בְּלֶכְתְּךָ֣ עִמָּ֑נוּ אֲנִ֣י וְעַמְּךָ֔ וְנִפְלֵ֙ינוּ֙ מִכָּ֨ל־ הָעָ֔ם אֲשֶׁ֖ר עַל־ פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה׃פ ū·ḇam·meh yiw·wā·ḏa‘ ’ê·p̄ō·w kî- wə·‘am·me·ḵā ’ă·nî mā·ṣā·ṯî ḥên bə·‘ê·ne·ḵā hă·lō·w bə·leḵ·tə·ḵā ‘im·mā·nū ’ă·nî wə·‘am·mə·ḵā wə·nip̄·lē·nū mik·kāl hā·‘ām ’ă·šer ‘al- pə·nê hā·’ă·ḏā·māh — 1008 CE · → chapter · 16
17
So the LORD said to Moses, “I will do this very thing you have asked, for you have found favor in My sight, and I know you by name.”
c. 250 BCE · → chapter · 17
Καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ τοῦτόν σοι τὸν λόγον ὃν εἴρηκας ποιήσω· εὕρηκας γὰρ χάριν ἐνώπιόν μου, καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας.
𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋 𐤌𐤔𐤄 𐤀𐤏𐤔𐤄 𐤄𐤆𐤄 𐤀𐤔𐤓 𐤂𐤌 𐤀𐤕 𐤄𐤃𐤁𐤓 𐤃𐤁𐤓𐤕 𐤊𐤉 𐤌𐤑𐤀𐤕 𐤇𐤍 𐤁𐤏𐤉𐤍𐤉 𐤅𐤀𐤃𐤏𐤊 𐤁𐤔𐤌
יְהוָה֙ וַיֹּ֤אמֶר אֶל־ מֹשֶׁ֔ה אֶֽעֱשֶׂ֑ה הַזֶּ֛ה אֲשֶׁ֥ר גַּ֣ם אֶת־ הַדָּבָ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ כִּֽי־ מָצָ֤אתָ חֵן֙ בְּעֵינַ֔י וָאֵדָעֲךָ֖ בְּשֵֽׁם׃ Yah·weh way·yō·mer ’el- mō·šeh ’e·‘ĕ·śeh haz·zeh ’ă·šer gam ’eṯ- had·dā·ḇār dib·bar·tā kî- mā·ṣā·ṯā ḥên bə·‘ê·nay wā·’ê·ḏā·‘ă·ḵā bə·šêm — 1008 CE · → chapter · 17
18
Then Moses said, “Please show me Your glory.”
c. 250 BCE · → chapter · 18
καὶ λέγει ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν.
𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤍𐤀 𐤀𐤕 𐤄𐤓𐤀𐤍𐤉 𐤊𐤁𐤃𐤊
וַיֹּאמַ֑ר נָ֖א אֶת־ הַרְאֵ֥נִי כְּבֹדֶֽךָ׃ way·yō·mar nā ’eṯ- har·’ê·nî kə·ḇō·ḏe·ḵā — 1008 CE · → chapter · 18
19
“I will cause all My goodness to pass before you,” [the LORD] replied, “and I will proclaim [My] name— the LORD— in your presence. I will have mercy on whom I have mercy, and I will have compassion on whom I have compassion.”
c. 250 BCE · → chapter · 19
καὶ εἶπεν Ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου, καὶ λαλήσω ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου κύριος ἐναντίον σου· καὶ ἐλεήσω ὅν ἄν ἐλεῶ, καὶ ὃν ἀν’ οἰκτείρω.
𐤀𐤍𐤉 𐤊𐤋 𐤈𐤅𐤁𐤉 𐤀𐤏𐤁𐤉𐤓 𐤏𐤋 𐤐𐤍𐤉𐤊 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤅𐤒𐤓𐤀𐤕𐤉 𐤁𐤔𐤌 𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤋𐤐𐤍𐤉𐤊 𐤅𐤇𐤍𐤕𐤉 𐤀𐤕 𐤀𐤔𐤓 𐤀𐤇𐤍 𐤅𐤓𐤇𐤌𐤕𐤉 𐤀𐤕 𐤀𐤔𐤓 𐤀𐤓𐤇𐤌
אֲנִ֨י כָּל־ טוּבִי֙ אַעֲבִ֤יר עַל־ פָּנֶ֔יךָ וַיֹּ֗אמֶר וְקָרָ֧אתִֽי בְשֵׁ֛ם יְהוָ֖ה לְפָנֶ֑יךָ וְחַנֹּתִי֙ אֶת־ אֲשֶׁ֣ר אָחֹ֔ן וְרִחַמְתִּ֖י אֶת־ אֲשֶׁ֥ר אֲרַחֵֽם׃ ’ă·nî kāl- ṭū·ḇî ’a·‘ă·ḇîr ‘al- pā·ne·ḵā way·yō·mer wə·qā·rā·ṯî ḇə·šêm Yah·weh lə·p̄ā·ne·ḵā wə·ḥan·nō·ṯî ’eṯ- ’ă·šer ’ā·ḥōn wə·ri·ḥam·tî ’eṯ- ’ă·šer ’ă·ra·ḥêm — 1008 CE · → chapter · 19
20
But He added, “You cannot… see My face, for no one can see [Me] and live.”
c. 250 BCE · → chapter · 20
καὶ εἶπεν Οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν μου τὸ πρόσοὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται.
𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤋𐤀 𐤕𐤅𐤊𐤋 𐤋𐤓𐤀𐤕 𐤀𐤕 𐤐𐤍𐤉 𐤊𐤉 𐤋𐤀 𐤄𐤀𐤃𐤌 𐤉𐤓𐤀𐤍𐤉 𐤅𐤇𐤉
וַיֹּ֕אמֶר לֹ֥א תוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת אֶת־ פָּנָ֑י כִּ֛י לֹֽא־ הָאָדָ֖ם יִרְאַ֥נִי וָחָֽי׃ way·yō·mer lō ṯū·ḵal lir·’ōṯ ’eṯ- pā·nāy kî lō- hā·’ā·ḏām yir·’a·nî wā·ḥāy — 1008 CE · → chapter · 20
21
The LORD continued, “There is a place near Me where you are to stand upon a rock,
c. 250 BCE · → chapter · 21
καὶ Κύριος ’ιδοὺ τόπος παρ’ ἐμοί, στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας·
𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤄𐤍𐤄 𐤌𐤒𐤅𐤌 𐤀𐤕𐤉 𐤅𐤍𐤑𐤁𐤕 𐤏𐤋 𐤄𐤑𐤅𐤓
יְהוָ֔ה וַיֹּ֣אמֶר הִנֵּ֥ה מָק֖וֹם אִתִּ֑י וְנִצַּבְתָּ֖ עַל־ הַצּֽוּר׃ Yah·weh way·yō·mer hin·nêh mā·qō·wm ’it·tî wə·niṣ·ṣaḇ·tā ‘al- haṣ·ṣūr — 1008 CE · → chapter · 21
22
and when My glory passes by, I will put you in a cleft of the rock and cover you with My hand… until I have passed by.
c. 250 BCE · → chapter · 22
ἡνίκα δ’ ἄν παρέλθῃ μου ἡ δόξα, καὶ θήσω σε εἰς ὀπὴν τῆς πέτρας, καὶ σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπὶ σὲ ἕως ὃν παρέλθω·
𐤅𐤄𐤉𐤄 𐤊𐤁𐤃𐤉 𐤁𐤏𐤁𐤓 𐤅𐤔𐤌𐤕𐤉𐤊 𐤁𐤍𐤒𐤓𐤕 𐤄𐤑𐤅𐤓 𐤅𐤔𐤊𐤕𐤉 𐤊𐤐𐤉 𐤏𐤋𐤉𐤊 𐤏𐤃 𐤏𐤁𐤓𐤉
וְהָיָה֙ כְּבֹדִ֔י בַּעֲבֹ֣ר וְשַׂמְתִּ֖יךָ בְּנִקְרַ֣ת הַצּ֑וּר וְשַׂכֹּתִ֥י כַפִּ֛י עָלֶ֖יךָ עַד־ עָבְרִֽי׃ wə·hā·yāh kə·ḇō·ḏî ba·‘ă·ḇōr wə·śam·tî·ḵā bə·niq·raṯ haṣ·ṣūr wə·śak·kō·ṯî ḵap·pî ‘ā·le·ḵā ‘aḏ- ‘ā·ḇə·rî — 1008 CE · → chapter · 22
23
Then I will take My hand away, and you will see My back; but My face must not be seen.”
c. 250 BCE · → chapter · 23
καὶ ἀφελῶ τὴν, καὶ τότε ὄψῃ τὰ ὀπίσω μου, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσοι.
𐤊𐤐𐤉 𐤅𐤄𐤎𐤓𐤕𐤉 𐤀𐤕 𐤅𐤓𐤀𐤉𐤕 𐤀𐤕 𐤀𐤇𐤓𐤉 𐤅𐤐𐤍𐤉 𐤋𐤀 𐤉𐤓𐤀𐤅𐤎
כַּפִּ֔י וַהֲסִרֹתִי֙ אֶת־ וְרָאִ֖יתָ אֶת־ אֲחֹרָ֑י וּפָנַ֖י לֹ֥א יֵרָאֽוּ׃ס kap·pî wa·hă·si·rō·ṯî ’eṯ- wə·rā·’î·ṯā ’eṯ- ’ă·ḥō·rāy ū·p̄ā·nay lō yê·rā·’ū — 1008 CE · → chapter · 23